از نگفته ها

میخواستم شعری بگویم از نگفته هایت، واژه ها به کمتر از عشق راضی نشدند.

آمدم بنشینم به خاک محرابت، دیدم هر غبار این خاک هزار شعر ناگفته است.

درمانده ام، شعرم را به این خاک تطهیر کنم، یا خاک را با عشق بر سر واژه هایم کنم.

۱۳۸۸/۶/۲۲

این نوشته در دل نوشت ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>