قلمت را بردار

قلمت را بردار، به نوک آن نگاه کن و آنرا روی کاغذ بگذار، حالا چشمانت را ببند، بنویس، فکر نکن، دنبال واژه نگرد، از یک کنار بنویس، بنویس تا یاد بگیری، نوشتن را نه، بنویس تا یاد بگیری تهی شدن را، خاموش بودن را.

قلمت را کنار بگذار، کاغذ را بردار، بخوان، از اولین کلمه شروع کن، از سطر اول، به اطرافت نگاه کن، با صدای بلند بخوان، دنبال آهنگ و وزن نباش، ساده بخوان، تا سطر آخر، جا نزن، شمرده بخوان، بخوان تا دریابی.

حالا چشمانت را ببند، نفس عمیق بکش، کاغذ را پاره کن و فقط فکر کن…

این نوشته در روز نوشت ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

2 Responses to قلمت را بردار

  1. من می‌گوید:

    خیلی قشنگ بود می دونم که با تمام وجودت نوشتی

  2. samaneh می‌گوید:

    خداوندا، به تو امیدوارم و به تو توکل کرده ام.به من جرأت بده تا قدرتمند شوم. می دانمکـه بـرای رو بـه رو شـدن بـا دغـدغـه هـــای زنـدگـی ام نـیاز بـه قـدرت و جرأت دارم و ازطـریق قـدرت تـو می توانم نرم تر از فرشته و قدرتمند تر از شیر باشم . . .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>